دنیای اقتصاد: بورس تهران امروز رفتار دوگانهای را نشان داد. شاخص کل پس از آن که مرز مهم ۴میلیون واحد را از دست داده بود، امروز موفق شد با شکست کانال۳.۹میلیون واحدی به کف ۵۷روز اخیر خود نزدیک شود.
دنیای اقتصاد: معاملات بورس تهران در روز یکشنبه با افت نماگرهای سهامی پیگیری شد. در معاملات امروز بورس تهران، شاخص کل بورس ۲.۶۲ درصد از ارتفاع خود را از دست داد و به محدوده ۳ میلیون و ۸۸۱ هزار واحدی عقبنشینی کرد.
اخبار
بورس روزنامه شماره ۶۴۳۸
دوشنبه، ۲۶ آبان ۱۴۰۴
ورود آرام سرمایهگذاران به تالار شیشهای چگونه رقم خورد؟
بازار سهام پس از چهار روز فشار فروش در هفته گذشته، سرانجام در روزهای اخیر نشانههایی از بازگشت را بروز داده و مجددا توجهها را به خود جلب کرده است. بورس تهران از ابتدای هفته با تقویت سمت تقاضا و رشد پیوسته شاخصها توانست بخشی از ریزش پیشین خود را جبران کند و از محدودههای حمایتی فاصله بگیرد. شاخص کل بورس دیروز با رشد ۱.۱ درصدی روند صعودی خود را ادامه داد و در سطح ۳میلیون و ۱۳۹ هزار واحد تا حدودی تثبیت شد؛ سطحی که میتواند برای معاملهگران بهعنوان تنفس و نشانهای از پایان فاز اصلاح تلقی شود. افزون بر آن دلار آزاد نیز در معاملات روز گذشته با عقبنشینی، یک کانال را از دست داد و در سطح ۱۱۲هزار تومان مورد معامله قرار گرفت.
بورس تهران در دومین روز معاملاتی هفته با رشد ۳۴ هزار واحدی در شاخص کل و رشد بیش از ۷ هزار واحدی در شاخص هموزن همراه شد. به نظر کارشناسان بازار سرمایه، بورس تهران به دلیل فاصله گرفتن از ریسکهای سیاسی و نظامی و جاماندگی نسبت به سایر بازارها و ارزنده بودن موقعیت، شروع به رشد کرد و لازمه تداوم این رشد این است که هزینههای غیرقابل پیشبینی به بازار سرمایه تحمیل نشود. این هزینهها میتواند شامل ریسکهای خارجی یا سیاستهای اشتباه داخلی باشد.
ارزشگذاری شرکتها در شرایط عادی اقتصادی فرآیندی نسبتا قابل اتکا و مبتنی بر اصول پذیرفتهشده مالی است. اما در اقتصاد ایران، که طی بیش از یک دهه با تورم دورقمی، نوسانات شدید نرخ ارز، محدودیتهای بینالمللی، تصمیمهای ناگهانی سیاستگذاران و فشارهای ژئوپلیتیک روبهرو بوده است، این اصول کلاسیک با چالشهای جدی مواجه میشوند. بسیاری از روشهای ارزشگذاری که در اقتصادهای کمتورم یا دارای ثبات سیاسی کاربرد دارند، در ایران یا کارآیی خود را از دست میدهند یا نیازمند بازتعریف هستند. این گزارش تلاش میکند تصویری جامع از چگونگی تغییر ارزشگذاری در چنین محیطی ارائه کند و نشان دهد که چرا تحلیلگران مالی در ایران ناچارند قواعدی متفاوت از استانداردهای جهانی را به کار بگیرند.